NLingenieurs ziet weinig beweging als het gaat om centrale regie op het hoofdstuk duurzaamheid. Meerdere keren hebben wij hiertoe opgeroepen, o.a. in deze krant op 29 oktober. De oproep wordt door andere media zoals Trouw wel opgepakt.
Echter, energieleverende partijen (Nutsbedrijven en industrie) en energievragende partijen (de bouw en consument) komen maar moeizaam tot elkaar. De woningen worden energiezuiniger gebouwd, maar het energieverbruik neemt alleen maar toe. Ook zien we het NIMBY effect op blijven treden. CO2-opslag bij Barendrecht en windmolens bij Urk. Niet alle partijen worden er bij betrokken en de weerstand is groter dan nodig.
Het gaat er NLingenieurs om dat we af moeten van de versnippering. De verschillende belangen zorgen voor een ongezond in stand houden van allerlei snippers in de aansturing. Met name de burger moet gaan voelen dat het roer om is. Niet door grootschalige projecten er door te duwen, maar door bijvoorbeeld in de bestaande bouw, een op het individu toegesneden maatwerkoplossing aan te bieden.
Maak het voor de burger en industrie interessant om mee te doen en gebruik hiervoor eenduidige, eenvoudige communicatie. Gooi het onbegrepen energielabel en energieprestatiecoëfficiënt eruit en breng een energiekaart erin. Op de energiekaart staan alle maandlasten vermeld, naast de maandopbrengsten. Dat laatste is essentieel. Burgers en industrie die duurzame energie opwekken, moeten dat direct terugzien in hun portemonnee. Probleem hier is dat zowel EZ (industriële restwarmte) als VROM (woningverwarming) erbij betrokken zijn; de versnippering.
Zowel aan de aanbodzijde als aan de afnamezijde kan het technisch gezien veel beter bij elkaar gebracht worden. NLingenieurs pleit dan ook voor een ‘warmtewet’, als onderdeel van de eerder bepleitte klimaatwet. Zo’n wet geeft een stimulans aan duurzame energie en industriële restwarmte en beschermt tegelijkertijd de individuele burger en het bedrijfsleven in financiële zin.
In de media staan berichten dat wereldwijd de investeringen in schone energie volgend jaar verdubbelen. Landen als China en India, Maleisië en de Malediven worden als voortrekkers genoemd. Vele landen daarvan zijn in onze ogen ontwikkelingslanden, daar moet je toch de kennis juist brengen? En Nederland? Dat bungelt momenteel op de Europese ranglijst ergens onderaan.
Het blijft voor NLingenieurs niet te accepteren dat een land dat wereldwijd zo geprezen wordt om zijn technische hoogstandjes, zoals op het gebied van waterbeheer, niet genoemd wordt als voortrekker op het duurzaamheid en energiezuinigheid. Want als het gaat over de technische kennis en kunde zijn we daartoe zeker in staat; nu nog de grenzen doorbreken.
NLingenieurs
ing. Ad van der Aa, voorzitter Commissie Bouw, Industrie & Energie
NLingenieurs ziet weinig beweging als het gaat om centrale regie op het hoofdstuk duurzaamheid. En energieleverende partijen (Nutsbedrijven en industrie) en energievragende partijen (de bouw en consument) komen maar moeizaam tot elkaar.